Hierboven vind je een preview van mijn blogpagina. Alles van mijn blogpaginavind je op www.jackybruins.blogspot.com Dagelijks post ik op mijn Twitterpagina, op deze gele pagina's vind je mijn archief, artikelen, nieuwsbrieven en andere dingen. Heb je geen Twitter en wil je mijn berichten wel volgen via Google: Klik hier ! Twittergebruikers: Retweet deze pagina ook eens. Klik hier ! Mobiele Twitter voor Iphone of Android: jackybruins.nl/twitter of:
Mijn nieuwste Twitter volger vind je hier!Mijn eerste volger was @supervoeding Bezoek deze pagina's ook eens! Jan BommerezWe denken dat we loslaten... maar het Leven bestaat uit Loslaten... ben je een trechter of een glas? #Interessant Ruim een jaar geleden werd ik aangemeld door een Twittervriend . . . www.spiegelbeeld.nlApril 2012Hallo allemaal, Er is niet 1 weg te bewandelen, een weg kun je vooruit of terug bewandelen, de weg naar buiten of naar buiten. Gedurende jaren zijn we bezig met naar buiten te lopen, de maatschappij vormt ons, we zijn goed als we leven volgens de maatschappij, niet als individu, als mens telde je immers niet mee. Maart stond voor mij definitief als een hoofdstuk sluiten, anderen reikten me steeds aan, laat los, het is niet meer van jou. Maar zo ben ik eenmaal, eigenwijs om tot de onderste steen te gaan en dan is goed, al kost mij dat zoveel energie op dat moment, maar ik ga ervoor! Dit maal stond opnieuw slecht aangegeven over een kade in mijn oude woonwijk dat deze opgevuld zou worden met bagger uit het depot. De bewoners wisten van niets, 2 uur voor aanvang hebben ze een brief ontvangen en in Nederland noemt men dat: volgens de regels en kan men niets doen. 2 Bewoners wilden gaan voor uitleg en vragen en ik ben meegegaan, iets in mij zei dat ik daar moest zijn, waarom, geen idee. Handig als je foto op Twitter staat, anoniem volgen ze en herkennen je gelijk, dat is geestig. Ik heb niets te verbergen. Twee heren, waarvan een mij bekend was, deze was contactpersoon destijds met de problemen oude woning. De andere was van Waterstaat, ik voelde al gelijk een negativiteit tegen mij. Een persoon die erop getraind zijn verhaal te vertellen en de mensen gerust te stellen. En dat ging bij mij even niet helemaal goed, hoe kan men zo praten als men niet eens openstaat voor de ervaring en alleen maar afgaat op de wetenschap. Je hebt met mensen te doen, maar helaas; wordt je ziek, ga je naar een dokter was een antwoord. Ja, in deze tijd van vele bezuinigingen wordt je ziek door onfrisse praktijken van een overheid en mag jezelf de kosten betalen. De macht gaat vrijuit. De andere man, was een bijzonder gesprek, waar emoties hoog opliepen in het verleden, konden we nu met elkaar communiceren zonder veroordelen. En dat geeft een gesprek een heel andere waarde. Die dag had ik contact gezocht met federatie en Defensie, maar kwam terug bij mezelf, niemand kan wat doen, je zult het zelf moeten doen… het staat allemaal in verband met de machthebbende en de burger heeft geen schijn van kans. Men zal zelf zijn verantwoordelijkheid moeten dragen en niet leunen op de buitenwereld en dat is iets wat we maar al te vaak doen. Na afloop toen ik naar buiten liep, was ik leeg en moe, het hoofdstuk gesloten. Ik heb mezelf laten zien en bewust ervaren hoe het is … mijn woord gehouden en afgemaakt tot het eind! Dat was het moment van definitief loslaten en gelijk kwam binnen dat een paar dagen klooster goed zou zijn. Net als vorig jaar, voor Pasen, ging ik naar het klooster met een heel ander gevoel, een leeg gevoel maar vooral; dit keer echt voor mezelf. Voor het eerst dat ik echt gedachteloos in stilte kon zijn, maar ik mocht zoveel ontvangen. Mooie gesprekken met de gasten en dan kun je zien dat het geloof veranderd, meditatie wordt steeds belangrijker, men gaat steeds meer naar binnen en er zijn gasten die de teksten met hun hoofd hun eigen verhaal maken… het bijzondere is dat de energie je vroeg of laat raakt en dat je een ander persoon ziet, meer ontspannen, meer liefde voor zichzelf en omgeving. En dan sta je op een ochtend naast een gaste: zij begon al met ; ik moet… je hoeft niets hier, antwoordde ik. En samen eten we een broodje. Ik voelde afstand, maar ging daarop niet op in en de vrouw begon vragen te stellen en ineens zegt ze: ik voelde weerstand tegen jou. Mevrouw was psycholoog en had weerstand tegen mensen met gevoeligheid, te veel waren misleid door het spirituele en God had tegen haar gezegd dat ze de deur daarvoor op slot moest doen! Ik keek haar aan en zei; God veroordeelt niet, maar het zou mooi als wetenschap en ervarende samen kunnen werken. Een psycholoog houd ook mensen afhankelijk door ze te hersenspoelen, wil je bij jezelf komen, zal men naar binnen moeten gaan, voelen, zelf ervaren, dat is groeien. Het spirituele, ook daar worden mensen gehersenspoeld, maar het zijn beiden lessen, we dienen op eigen benen te staan, we kunnen niet op andermans benen staan en dat is wat deze maatschappij ons wel heeft geleerd en waar we nu langzamerhand wakker worden geschud dat we op eigen benen moeten staan, de weg naar binnen, je pijn voelen en loslaten en steeds dichter bij jezelf komen. Verandering begint bij jezelf, en daarmee verander je de wereld… En nu ben ik thuis, letterlijk een leeg hoofd, ik lees, zie en hoor en van binnen ben ik dankbaar; ik heb het goed gedaan, was mijn tijd vooruit en nu zwijg ik… het komt allemaal op de juiste tijd, de juiste volgorde, de juiste plaats. En nu is het tijd voor mezelf, voor mijn gezin, want we zijn met alles bezig, maar vergeten maar al te vaak de momenten om samen te zijn, werkelijke aandacht, zonder pc, mobiel of tv. Ze horen in deze maatschappij, maar leiden ons ook af en verwijderen ons van onszelf en van de ander. De mens zal echt naar binnen moeten gaan, terug naar de kern… niet langer vasthouden aan de maatschappij, maar letterlijk: vallen… in ieder zit een waarheid, inspiratie, een antwoord… we komen niets te kort, we doen onszelf tekort!!! Warme groet! Jacky Januari 2012"Het goede ligt in de natuur van de mens, net als de eigenschap om de weg naar beneden te volgen in die van het water." Mencius Men zegt vaak: men kan niet verbinden als men geen her- kenning voelt. In mijn ogen helemaal juist. Mijn jongste volger op Twitter raakte mijn *Hart*. Een 4 jarig jongetje met stofwisselingsziekte. Elke keer werd ik ernaar getrokken, wat was het wat mij raakte. Tot een tantie, ik had haar in meer dan 20 jaar niet meer gezien, tegen mij zei: eigenlijk had jij ook een vorm van stofwisselingsziekten. Ik houd niet van namen en hokjes, maar ja, elke diertje een naam. Laat ik het daar bij houden. Van zolang als ik mij herinner leed ik onder pijn, mijn moeder was een grote spiegel. Zij kwam vrij jong in het medische circuit met alle medicijnen, die cirkel is ze niet meer uitgekomen, de ene klacht volgde op de andere, het ene medicijn na het andere : we zijn gewend aan afhankelijkheid van buiten .Het doet pijn wat dit met een mens doet, afhankelijk, versuft en een lichaam wat steeds meer verzwakt en uiteindelijk de uitspraak: wij kunnen niets meer doen, 6 paracetamol per dag tegen de pijnen. Onverstelbaar, maar het gebeurd zoveel. Gevoeligheid of intuitie werd niet over gesproken, je werd geacht te doen wat de macht voorschrijft. Wie kent niet de regel: wetenschappelijk niet onderwezen, en je hebt geen recht van spreken, niets aan de hand. Een enkeltje psychiater en natuurlijk de verdovende middelen, versuft, geen weerstand bieden en langzaam gehersenspoeld worden. Voor je het weet ben je een geprogrammeerd robotje. Oke, ik had veel pijn. Het winkelcentrum met de eerste airco, gezond naar binnen, doodziek naar buiten. Volle ruimtes, smerige lokalen een ramp voor mij, maar de aspirine droeg ik bij me. Totdat ik erachter kwam, van veel slikken nog meer hoofdpijn. Ik kon het nog redden, ik vond werk en langzamerhand ging het mis, ik kreeg steeds virussen, ik pikte letterlijk elke griep op die er heerste. Naar de huisarts en voor het eerst aan de antibiotica. Ik reageerde averechts erop, nieuwe variant, maar mijn lichaam verdroeg het niet en zo kwamen ze erachter: op elk medicijn, tot de narcose toe was met mij een ramp. Over en overgevoelig en ik werd alleen maar slechter. Ik kwam in aanraking met water, met lucht, magneten en een paar supplementen. Het werkte, ik reageerde gelijk goed erop. Maar bewust was ik er niet mee bezig,wel met een paar nare bijzaken, dat zijn de bijbehorende lessen en achteraf ben ik dankbaar ervoor dat ik ze heb mogen leren. Hoe kan men zoveel spreken over duurzaam, gezondheid, als men zich niet bewust is dat wij ons voeden met gif. De Aarde is vervuild, ons water is niet meer schoon, door de enorme toename van medicijnen, komt dit ook in ons drinkwater. Dagelijks nemen wij het tot ons, dagelijks vervuilen we ons zelf en dat geld voor lucht en ook voor onze voeding. Als we ons daar al mee vervuilen, wat doet het met onze geest. De weg naar binnen is ook bewust te leren kijken wat we tot ons nemen, en niet alleen negativiteit, maar ook waar we ons mee voeden. Want hoe beter wij voor onszelf zorgen, hoe meer het zelfgenezende werking van het lichaam activeert en hoe sterker onze geest wordt. Uiteindelijk zijn het hulpmiddelen om in balans te komen. Maar belangrijker, onze kracht op te pakken op elk gebied. Want onze maatschappij is onze spiegel. En eigenlijk weet ik ook dat water steeds belangrijker gaat worden in de toekomst, een bron van energie. Ons lichaam bestaat voor 80 % uit water, het is ons enigste voertuig hier op Aarde en we zorgen er eigenlijk niet al te best voor. En als water is de brandstof hiervoor en wij gaan er zo mee om, hoe kunnen we de vele veranderingen dan doorvoeren als we niet eens oprecht naar onszelf willen kijken. Mijn moeder is, hard gezegd een spiegel van de farmaceutische fabriek, maar ik mag blij zijn dat ze wel haar water heeft en een paar hulpmiddelen zoals een luchtapparaat wat de omstandigheden verzachten. Het zijn maar hulpmiddelen, maar hoe sterker en gezonder we worden hoe meer het zelfgenezende vermogen van ons lichaam het overneemt. Maar ook hier : we zijn gewend aan afhankelijkheid van buiten en nu moeten we terug naar binnen en stap voor stap leren te investeren in onszelf zonder dat we afhankelijk worden van hulpmiddelen. Helaas ook dat gebeurd! Eigenlijk moeilijk te schrijven blog, maar ik vind de boodschap zo belangrijk.. ook dit is een stukje uitvliegen, je eigen vrijheid oppakken, geest en lichaam moeten in balans zijn. Een lijn komen te staan met de medici... want wij dragen allen verantwoordelijkheid voor ons lichaam en geest, al hebben we geleerd het uit handen te geven! Groeten, Jacky Kerst 2011Op dezelfde plek waar ik vandaag zit,
Hallo allemaal,
Eigenlijk heb ik geen woorden, bevatten kan ik het nog steeds niet helemaal. Een paar weken geleden ontving ik bericht dat een Twittervriend mij wou opgeven voor het TwitterKerstfeest. Heel mooi, maar ik merkte dat ik het van me af hield, bang om teleurgesteld te worden of gekwetst. Tot het laatst toe was ik heel terughoudend en dat met Pubertje, dol enthousiast en vol plannen. En ja hoor, daar kwam het mailtje, we waren welkom. Een dag vol emotie, hoe kon dit gebeuren…
Al jaren komen wij nergens meer met Kerstmis, het Kerstfeest vieren wij met zijn drieeen. We hebben het nog wel geprobeerd, maar het werkte niet en we hebben besloten de dagen op onze eigen manier te vieren. Onze dochter had teveel meegemaakt en elke keer gekwetstheid en te doen alsof helpen we haar ook niet. Ze komt niets tekort, staat steeds sterker in het Leven en kan zo heerlijk kinds reageren, mooie spiegel voor mij!
Deze weken waren anders, het leek alsof alle restjes in snel tempo zich ontwikkelden. Mijn jeugd, mijn ervaringen en het deed geen pijn meer, eerder gaf het een stuk Kracht en Liefde voor mezelf. Steeds meer kwam ik in contact met diegene waar ik zo bang voor was… mezelf! Wat een vreemde zin, bang zijn voor jezelf, je eigen kracht, je eigen wijsheid… wie ik Ben. Ik heb hier voor gekozen, en nu zie ik hoe belangrijk de lessen waren, want ik zie ze terug om me heen.
Via Twitter ontving ik zoveel energie, boodschappen dat ik mocht ontvangen. Ik mocht al zoveel ontvangen, ben op MKB dag geweest en de energie werkt nog steeds door. Al die mooie berichten, reacties en interacties, ik was al zo dankbaar en vooral ook omdat ik mezelf toestond om te delen met al die anderen.
Maar goed de dag breekt aan, we gaan eerst de stad in, omkleden, ach we vinden wel iets. Mijn oog valt op prachtige grote rozen, deze zijn speciaal voor mijn Twittervriend. En als ik binnenkom, herken ik hem gelijk, het is ook alsof we elkaar kennen en dat was het begin van een bijzonder Kerstfeest. Want je bent daar, met je gezin, tussen mensen die je niet kent. Deze energie was waar ik zo naar op zoek was en los had gelaten… temidden van mensen, allemaal genieten, zonder moeten en verschuilen achter maskers. We waren allemaal een. Aan het eind zaten we op een bankje, tegenover de zaal en toch een beetje verscholen. Miranda was aan het spreken, ik hoorde wel in de verte mijn naam, maar wist niet waar het over ging en daarna nog een x mijn naam; ik stamelde, Pubertje glom helemaal en mijn partner keek zo trots. We mochten een prijs ontvangen: een overnachting in een heus kasteel! Wauw, zelfs nu ben ik weer in tranen. Het was een stille wens van mij, al was het maar voor 1 dag, een keer met mijn gezin weg voor pubertje 18 is en nu mag ik zomaar ontvangen!
Doordat ik geen verwachtingen meer had en vooral onbewust en steeds bewuster terugkeerde naar de Kern, mocht ook ik ontvangen! Dit feest is zo bijzonder, niet alleen voor mij en mijn gezin, maar alle aanwezige en ook degene die dit heeft georganiseerd en alle mensen die hun hulp hieraan hebben verleent. Dit kun je niet verwoorden, een energie van Liefde.. deze Kerst draag ik mee in mijn Hart. Op terugreis zijn we allen stil van alles en als we ons dorp inrijden, voel ik mijn Hart gloeien, welkom thuis na vele jaren Jacky!
En als op Kerstavond mijn lichaam ongemakkelijk voelt en ik berichtjes vind op mijn pc… ben ik vol vertrouwen. We zijn niet alleen, we zijn met zo velen en al kennen we elkaar niet, de ont- moetingen zijn als vriendschappen, energieeen die elkaar kennen zonder uitleg!
Mijn Leven was niet makkelijk en vaak eenzaam in die zin, echt alleen met mezelf. Maar ik heb ooit gekozen voor de Kern, de waarheid en de Mens en daar ben ik niet van afgeweken, ik vergat alleen mezelf. Vol vertrouwen ga ik 2012 in. Het wordt een heel bijzonder jaar.
Dank allemaal uit mijn Hart, dromen komen uit!! Jacky StormHet leven bestaat voor 10% uit wat je ervan maakt en voor 90% uit hoe je het allemaal opneemt.
Wat een storm raast erover en om ons heen, zoveel media, zoveel angst en boosheid… opstand van het volk. Het wordt langzaam wakker… En ik herken de situaties zo overduidelijk, ze zijn er steeds geweest maar de meeste sliepen en ik was degene die mijn mond moest houden. In 1 week tijd is er zoveel helderheid in mij gekomen, wie ik ben, mijn lessen, mijn vele leraren op mijn Pad en reken maar, het waren harde lessen en toch ging ik door op een manier die niet werd gewaardeerd. Ik las in de krant subsidie afgewezen voor ventilatie school. Eigenlijk was ik het er mee eens. Ruim 6 jaar geleden stelde het toenmalig hoofd van de school voor dat mijn dochter een spreekbeurt zou houden over de manier van Leven en wat zij eraan doet om te kunnen functioneren zonder medicijnen om met haar gevoeligheid om te gaan. Ook kinderen verbergen het al vroeg, uit angst om niet mee te kunnen met de anderen. Mijn dochter had een schitterende powerpoint gemaakt over water, lucht en voedsel. Ze had haar toenmalige therapeute uitgenodigd en een geweldige ochtend hebben we gehad. Kinderen stelden vragen, kinderen werden bewust hoe ze bijv. reageerden na te veel achter de pc zitten en onrustige nachten hadden. Het waterapparaat en het luchtfilter bleven voor een week achter op school. De kids vonden het jammer want ze merkte het verschil, de school zocht publiciteit en duurderde oplossingen en zo te lezen, het is niet van de grond af gekomen. Ik had voorgesteld, als ouder kunnen we zelf het geld inzamelen om er 1 aan te schaffen, een kind zit gemiddeld 8 jaar op school, mooie investering in je kind. De vele kerstmarkten, hardloopwedstrijden voor inzamelen zijn al niet te tellen. Mijn dochter kwam na een paar dan ook kwaad thuis, het geld van een wedstrijd was besteed aan ballen etc. Mam, we mogen er niet eens mee spelen tijdens de pauze, de deur zit op slot. Andere kinderen hadden ook onderling gezegd dat ze liever een luchtapparaat hadden gehad. Zo simpel kunnen oplossingen zijn, investeren in onszelf en ons kind. Maar we werden niet voor vol aangezien. Een van de hoofdoorzaken van gevoeligheid is luchtkwaliteit en een gebrek aan gezond water. Een gevoelig kind neemt alles op om zich heen, ook energetisch, kan zich minder concentreren, sterk beinvloedbaar, klachten als hoofdpijn en vermoeidheid en daaruit voortkomend een schoolopleiding die niet passend is en de cirkel gaat rond. Als ouder, als werknemer, als burger we kunnen allemaal elkaar aanvullen, ieder heeft zijn talent, iets waar we goed in zijn. Als men dat leert in te zetten, al is het maar klein, is al een hele verbetering… maar op de een of andere manier blijven we in oude patronen, overtuigingen. “Wat men niet kent, eet men niet!” Ik ben me ook bewust geworden van veel, pijnlijke lessen. O.a hoe belangrijke personen een gemis waren in mijn opvoeding, een gemis wat nu een geleerde les is. Dankzij de pharmaceutische fabriek zijn velen in de molen van medicijnen terechtgekomen, als spiegel voor ons. We kunnen wel in emotie blijven over slechte jeugdervaringen, maar als we dieper durven te voelen, dan kunnen we eerder een gevoel van respect opbrengen voor diegene die hun leven hebben gegeven om ons wakker te maken wat de maatschappij heeft gedaan om ons zwak te houden, enkel uit machtspositie, geld! Artsen hebben de mens als nummer behandeld en de Mens heeft zich laten “verlammen” door afhankelijkheid en niet te willen voelen. En als men niet voelt, kan men niet voluit Leven. Men is aan het Overleven en geeft het door aan de volgende generatie. We leven nu in een tijd dat al die ervaringen aan het licht komen en ik accepteer… De maatschappij bestaat uit gedachten, maar het zijn niet mijn gedachten… ik kan elk moment mijn gedachten veranderen!
Warme groet, Jacky 16 december 9 December 2011“Men zegge niet: de daad is het moeilijkste; daar helpt moed, ogenblik, opwelling; het moeilijkste in deze wereld is het besluit.” Franz Grillparzer
We zijn een jaar verder, en wat voor jaar! Vorig jaar Kerst in Borculo kunnen we ons amper herinneren; ziek, moe , rioolgassen in en om de woning. Een jaar waar we vochten tegen de gemeente tot we niet meer konden. Een jaar dat we gedeeld op internet, niet alleen de situatie maar ook om mensen wakker te schudden; dit gebeurd overal en we kloppen aan dichte deuren. Een overheid, een gemeente, instanties, het werkt niet, het sluit de burger buiten! Zelfs verkapte censuur hebben we mogen ervaren, hoe betrouwbaar is de media nog eigenlijk. Een jaar verder, en als men goed kijkt is ons verhaal, het verhaal van Nederland op dit moment… als Burger tellen we niet mee, men spreekt, men schrijft en zelfs SocialMedia wordt aangehaald. In de praktijk werkt het niet, het blijft op hun troontje en de mensen misleiden, laten betalen voor hun eigen hebzucht en de mensen… er zijn er nog die alles slikken, ze zijn ontevreden, maar de moed om te voelen en te doen ontbreekt! Kan ik me ergens ook iets bij voorstellen. Mensen met de ervaringen op zak, worden niet geaccepteerd, het is te beangstigend, want je gaat jezelf leren bloot te geven, letterlijk en figuurlijk.
En toch, diep in mij borrelt het, als het niet op de vastgelegde weg kan, is er altijd een zijweg. De gemeente heeft mij en mijn gezin ernstig in de kou laten staan tot op heden en natuurlijk raakt mij dat. Waarom noemt men iemand burgervader? Iemand die staat voor de Burger. Raadsleden, de hele mikmak zij vertegenwoordigen de inwoners. Ik ben niet eens politiek gericht, maar dat men nu zegt dat ik vrijwillig ben vertrokken is omdraaien van de feiten. Maar ik weet, dit is een enorm leerproces geweest en ik heb laten zien dat als men aan de afgrond staat gedreven door de Macht, we de controle loslaten en uitvliegen!! Al kunnen we het niet verwoorden, groei en doorgeven. We laten ons teveel leiden door angst, afhankelijk Zijn. Stop, zodra men in weerstand of vechten zit… bereiken we niets! Wat men uitzendt, komt retour. De waarheid zit in onszelf, niet altijd gemakkelijk. Zovaak verkondigt, ga het voelen vanuit je Hart, niet met het Hoofd!
Dit is de ware vreugde van het leven: een bestaan dat wordt gebruikt George Bernard Shaw
Deze maand is een Krachtige Energie in werking, mensen hebben behoefte om te delen, om te verbinden. Sta open en durf te ontvangen, durf te delen… stapje voor stapje naar Verbondenheid. Er zijn zoveel mooie mensen met ieder hun eigen ervaringen en talenten, allemaal vormen we een stukje van een gigantische puzzel, ook jouw stukje is een uniek deel in het geheel!
Mooi filmpje: Breaking The Illusion Of Limitation http://goo.gl/qAO3a
Met een glimlach dank ik jullie allemaal, elke keer voel ik mijn Hart steeds weer raken door die prachtige bloei die nu doorzet! Warme groet! Jacky December 2011Ik wil volledig opgebruikt zijn als ik sterf want hoe harder ik werk, hoe meer ik leef. GEORGE BERNARD SHAW
Hallo allemaal,
De laatste dagen zijn veel herinneringen door me heen gegaan, ik keek er anders naar en zag dat in elke situatie een les zat. Mijn Leven is niet eenvoudig geweest en ik zeg eerlijk, ik heb er hard voor moeten knokken om te bereiken waar ik nu ben. Onbewust heb ik altijd gekozen voor Leven en zag ik ook meer, dat maakte me niet echt geliefd, eerder de spiegel: mensen waren bang voor mij, Ik was bang voor mezelf, voor mijn gevoeligheid. Het heeft me opgebroken, ik werd ziek en juist daarom dat ik dit schrijf. We leven in een maatschappij waar we met zijn wakker worden geschud, te lang afhankelijk geweest van een systeem wat wel voor ons zorgde. Waren we ziek, hadden we een kwaaltje, we gingen naar de dokter, pilletje, pilletje daar en voor we het wisten zaten we in een vicieuze cirkel, voor velen voelt het veilig, want we blijven lekker wijzen naar de maatschappij i.p.v ons zelf te gaan voelen, bewust te worden van wat alles ons wil zeggen. We moeten aan het werk met onszelf, opnieuw leren luisteren en handelen vanuit ons gevoel. Niet makkelijk in het begin. Ik vergelijk het altijd met een overvolle prullenbak, we hebben hem goed volgestopt en we moeten onze eigen vuilnis legen, dan ontstaat leegte om vandaar uit ons Leven op te bouwen. Ruim 16 jaar geleden kreeg ik lichamelijke klachten, maar ik leefde op de automatische piloot, het Leven had me al genoeg pijn gedaan, ik wou niet voelen en ging door, steeds zieker worden. De huisarts deed niets, verzweeg ook de uitslagen. Tot het moment dat ik gewoon niet meer kon, mijn lichaam reageerde niet meer, spieren vielen uit en daar zat ik, of ik eerder lag ik. Je raakt je werk kwijt, je raakt langzamerhand in een isolement en je had geen hulp, want ik had geen buren waar ik mee op goede voet stond. Mijn schreeuw was ook ondraaglijk tegenover mijn nieuwe huisarts,: Help me. Maar niemand kon wat doen, ziekenhuis maakte fouten en ik belande in de rolstoel. En dat was voor mij een grens, niet meer bewegen, niet als volledig mijn kind op zien groeien. Vanaf dat moment koos ik voor herstel, ik koos voor zelfontwikkeling, zelfkennis. Ik betaal keurig mijn premies, maar dat wat goed voor mij en mijn gezin is, betaal ik zelf. Iets wat je in jezelf investeert, kan stromen. Mijn begin was water, daarna supplementen, toen luchtapparaten. Het afgelopen jaar is ook een heel belangrijke les geweest, wat kan een overheid, gemeente beslissingen nemen die ten koste gaan van mens, lichamelijk en geestelijk op langere termijn en ook dat de mens er niet naar wil kijken of luisteren uit angst om hun investering of werk te verliezen. En ook heel belangrijk wat doen wij onze Aarde aan. Steeds meer respecteer ik mijn gevoeligheid en wordt steeds dankbaarder met wat ik nu heb. Steeds meer luister ik naar de symbolen, ik luister en mijn hart gloeit als mensen in mijn omgeving dezelfde weg bewandelen en enorm groeien in deze periode. Nog niet zolang geleden voelde ik me eenzaam, ik dacht dat ik niets had, maar niets is minder waar… ik bezit zoveel, ik bezit de lessen die ik ben aangegaan, ik geef door aan mijn naaste en we vullen elkaar aan. We hebben steeds minder nodig en toch voelen we Leven, wat zo bijzonder en mooi is. Lessen komen terug, dat zie ik bij mijn dochter, kansen die ik niet heb benut, leert zij te gebruiken op haar eigen Kracht. Want ook het onderwijs is niet wat het is, maar wij kunnen veel doen door een voorbeeld te zijn voor onze kinderen, het zijn geweldige wijze leermeesters!
De maatschappij triggert ons, we zullen allen naar binnen moeten en loslaten. Te lang waren we bezig met uiterlijk vertoon, maar nu is het naar binnen, leer te luisteren. De mens is heel uniek, we hebben het altijd ontkend, we waren bang om te voelen, te ervaren. Maar kijk naar een peuter, hoe vaak valt het niet en krabbelt weer op. Het doet even pijn, maar als het ontdekt wat weer nieuw is, lacht het weer en is alles vergeten. Wij mensen bijten ons als het ware vast in het negatieve en voelen ons aangevallen als we bij onszelf naar binnen moeten. Zelfkennis, delingen, verbinden… de ingredienten voor een nieuwe maatschappij i.p.v afhankelijk te zijn van iets wat niet bestaat. We hebben dit zelf gecreeerd en gezamenlijk zullen we ook hiervoor moeten gaan voelen om er sterker uit te komen!
Morgen is het 1 december, het voelt na een periode van zwerven een thuiskomst… oh wat heb ik zin in de gezellige Kerstsfeer. Geen luxe, maar de liefde, kracht en groei te vieren. Ik heb mezelf voor de zoveelste keer in het diepe gegooid, omdat ik met 1 been in het graf stond. En nu zeg ik met recht, hoe donker het ook is, er brand altijd wel ergens Licht!!!
Lieve groet! Jacky November 2011"Ik zag en had lief." Edward Gibbon
Hallo allemaal,
Vreemde ervaring; wakker worden… Eigenlijk kun je het verwoorden en toch probeer ik. Als ik terug kijk, ligt er een mooie maand achter mij en juist vandaag zag ik een filmpje terug met mezelf en ik sprak. Van mij zijn haast geen foto’s, ik hield er ook niet van, een paar jeugdfoto’s maar de tijd daarna, een voet, een been, er ging altijd wat mis en ik wou mezelf niet zien! Ik voelde wel dat ik op het filmpje stond, maar klikte bewust weg, angst voor mijn beeld, mijn eigen persoon, mijn eigen kwetsbaarheid. Had ik iets om trots op te zijn, had ik iets om te bewijzen dat ik iets of iemand was. Nee, mijn leven is enorm veranderd en in zo’n hoog tempo dat ik niet eens alles kan bijbenen en dat allemaal via internet. Het filmpje ging over MKB kracht 2011, ik mocht daar zijn. Alleen toen ik daar kwam, had ik zoiets, wat moet ik hier? Ondernemers, diploma’s en allen hebben iets te vertellen. Mij werd gevraagd; wat deed ik, wat wil ik. Ik liep vast in mijn patronen en het werd me duidelijk; loslaten Jacky, je bent hier niet voor niets. Mensen staan achter jou, geloven net als ik in iets en ik hoef me niet te bewijzen, niet te verschuilen omdat dat wat achter mij ligt een leegte is. En met het kijken naar mijn eigen beeld werd ik goed wakker; wat ben ik hard voor mezelf geweest en nog bij tijde . Maar deze dag heeft me zoveel gegeven om door te gaan, confrontatie met mezelf, mijn liefde voor mezelf, mijn eigenwaarde en bovenal, waar ik voor sta, waar ik me voor inzet werd me daar bevestigd dat ik niet alleen ben. Ik ben geen ondernemer, ik heb geen eigen zaak maar ik heb wel mijn ervaringen, mijn kracht, mijn liefde en vertrouwen in de mens. En elke dag dat ik opsta, beleef ik zo intens het gevoel van dankbaarheid, respect voor mezelf: ik heb verantwoordelijkheid genomen voor mezelf en niet voor de massa. Ik geniet van mijn huis, van mijn gezin en langzaam aan beginnen stukjes van mezelf terug te komen. Social Media, het blijft een bijzonder medium, maar als ik kijk naar mezelf en naar mijn gezin en vooral #pubertje, we leren zoveel en vooral de verbondenheid van energie onderling groeit! Voor mij houdt social media en nieuwe werken maar 1 ding in: werken aan persoonlijke ontwikkeling, leren delen, verantwoordelijkheid nemen voor jezelf. Basis leggen voor een duurzame samenleving! Want al praten we graag over mooie woorden, onze ervaringen, het doorleefde zijn een bijdrage aan ver- bondenheid. Mijn leven is nu meer gericht van binnen naar buiten, mijn blik helderder en het moment is NU.
Voor mij was MKB kracht 2011 een enorm geschenk, en dit wens ik ook anderen. Dit was echt een energie om te voelen, om je te laten raken, te inspireren te verbinden! En voor mij… een wakker worden!
“men blijft leren” @JanBommerez
Warme groet! Jacky Oktober 2011Hallo allemaal,
Vreemde dagen, stormachtig en oude her- inneringen als symbolen op mijn pad. Het verleden ligt achter ons, maar dagelijks zie ik het terug op internet en het raakte mij, geen idee nog waarom. Ik hoef geen boek te schrijven, ik hoef geen reclame te maken voor mijn verhaal, ik sta voor het leerproces van het Leven, niet altijd even eenvoudig, maar elke keer weer dankbaar als ik een stapje heb gedaan. Gisteren kwam het al binnen, een boek, een schrijver, hij komt naar Nederland heel binnenkort. De energie uit het boek heeft me enorm geholpen bij mijn proces zelfontwikkeling, het was in de periode dat ik verzeild raakte in een sekte- achtig gebeuren, het boek werd misleid bij de mensen, maar ik bleef in de energie vertrouwen. Dagelijks gebruikte ik het als lesboek, bijna 7 jaar lang, elke ochtend schreef ik als soort van meditatie stukjes over in een schrift, omdat energie doorwerkt onbewust!!! Vanochtend kwam de beslissing vanuit het Hart, ik wil ernaar toe, ik wil die dag mee maken, voelen, ervaren, ik weet alleen nog niet hoe, maar wel: als het goed is voor mij, dan ben ik daar! En daaropvolgend het woord “Samen Anders”… wat een jeuk, een boosheid, wat een toneelspel. Had ik dat in die jaren niet dagelijks moeten aanhoren, samen anders, de zwakke hersenspoelen en een paar gaan ermee aan de haal. Een heel belangrijke les voor mij, wees, werk zelfstandig , wees onafhankelijk, pas dan kun je verbinden. En zo ervaar ik dagelijks de vele spelletjes die worden uitgespeeld om de massa aan een lijntje te houden. Het verleden is niet meer, het is wat je ermee doet. Blijf je de slachtofferrol spelen of heb je de moed om eindelijk naar jezelf te kijken, uiteindelijk zijn we allen een, we hebben alleen verschillende verhalen, maar dragen dezelfde pijn, verdriet, gekwetstheid, schaamte en onmacht in het proces van loslaten en transformeren.
Ik woon nog steeds in dezelfde gemeente, elke dag ben ik dankbaar om wakker te worden en elke avond ben ik dankbaar voor de dag die ik achterlaat… een prachtige donkere hemel met glinsterende sterren en de laatste dagen de halfronde maan. Ooit vertelde een leraar mij, jij bent niet iemand van volle maan, maar van de halve maan. Zomaar woorden uit een verleden die weer op hun plaats vallen. En zo vallen er steeds meer puzzelstukjes op zijn plaats. Alles wat verborgen was, komt aan het Licht. Het is niet meer tegen te houden, delen is goed, maar voorbij gaan aan HetZelf is een teken van zwakte en helpen we niemand, inclusief onszelf. We blijven afhankelijk, blijven dromen, blijven in rondjes draaien… word wakker, er is altijd iemand of iets die de weg naar jou vind!!!
Groeten, Jacky LinkpaginaSeptember 2011Hier sta ik, ik kan niet anders. Dit ben ik en dit is wat ik ben. Maarten Luther
Hallo allemaal,
De weken vliegen voorbij, de eerste weken waren onwennig, daarna weken van verdriet, pijn en leegmaken Maar ook heldere momenten van intens voelen, beelden uit het verleden kwamen terug, wie ik was, waar ik van genoot. Af en toe verwarrend, wat gebeurt er allemaal en dan het slagveld om me heen, alles gaat naar beneden, angst, paniek, manipulatie en wanhopig woorden blijven strooien om posities te behouden en de massa te laten gehoorzamen. Ook een gevoel van ongeduld: ik heb mijn Huis, ik kan nu ook de volgende stap zetten. Twijfel, angst, onzekerheid, tot het moment dat ik tussen de regels de waarheid las: wat maakt het nog uit, er bestaat geen zekerheid, wat nu is, is er straks niet meer… het is een grote soap geworden en we helpen niemand ermee. Ik lees amper, ben te moe om te lezen of ik herken het, ik kies steeds voor stilte en als het echt te veel word, dan neem ik mijn spelertje mee en fiets een rondje. Verdwaasd kijk en ruik ik de natuur, zo bekend, zolang geleden en toch, alles wat ik in gedachten heb gevraagd, heb ik ontvangen. De muziek klinkt in me oren en in 1 keer wordt ik mij bewust, hoevaak heb ik deze muziek niet gehoord, hoe vaak voelde ik de rillingen, de kracht en de hoop in de teksten. Elke zondag werd de lp gedraaid bij mij thuis, mijn broer en ik moesten altijd heel voorzichtig zijn met de lp, oh wee, als er een krasje op kwam. Ik heb hem nog steeds, letterlijk grijsgedraaid, maar de teksten zijn zo waar, vooral nu. Ik zie nu ook dat op deze groep een etiket was opgeplakt; gospelmuziek. Niets is minder waar, de teksten gaan over het geloof dat er andere tijden komen, en die tijd is nu aangebroken.
Vanmiddag sprak ik mijn vriendin, een wijze vrouw, ze was eenzaam en ze zei gelijk: ach jij, je voelt het altijd aan en dan ben je er ook. Zo’n mooi gesprek met een wijze vrouw, net zoals vele eenzaam in de massa, maar verbonden met gelijkgestemden, onszelf niet neerhalen door mee te lopen, en dat is niet altijd eenvoudig. En zo ontvang ik dagelijks geschenkjes, want wij mensen hebben allen iets goeds en vooral nu is het zo belangrijk om te blijven geven, al is het maar een glimlach, een positief woord, een luistert oor… een gebaar van troost en vooral, gezien te worden door de ander!!!
Als ik achterom kijk ben ik verbaasd over de vele bergen die ik heb beklommen, de vele keren dat ik diep viel en toch weer overeind krabbelde. Het meisje wat niet gezien wou worden en opgroeide in een wereld waar ze zich niet thuis voelde, is langzaam aan het veranderen van het lelijke eendje in een prachtige zwaan en geloofd in de mens, ongeacht wat er speelt, het is het Spel dat we spelen om de Finish te behalen.
Lieve groet, Jacky Augustus 2011Confucius “Een verhaal ten afscheid” Hallo allemaal, Tijd vliegt voorbij, ong. een maand geleden was ik alles ontvlucht om weer even te “ademen” in het klooster. Ik kon niet meer, had nergens meer grip op, het lichaam verzwakte en mijn geest voelde zich oud. Ik had ook maar 1 gedachte: laat me tenminste iets van Leven voelen., dit is niet goed, dit wordt letterlijk mijn ondergang. In het klooster werd ik geraakt, ik voelde de pijn in mijn Hart, maar voelde ook hoe ik omringd was door iets wat me zoveel vertrouwen gaf… ik was niet alleen! Ik had boeiende gesprekken met een advocaat annex ex- kamerlid, ze gaf me 1 raad: vertrek, zo snel mogelijk , zorg dat je weer op krachten! Maar hoe, waar, angsten hielden mij tegen, er was geen huis in de situatie waar we ons in bevonden. De 1ste ochtend werd ik wakker met veel pijn, ik voelde hoe mijn botten werden aangetast. Mijn partner heeft me naar een bos gereden en half bij bewustzijn heeft hij me neergezet onder een boom, ik voelde energie stromen, ik voelde dat ik beter ging ademen, ik voelde zoveel dat ik niet meer terugwilde naar dat huis, breng me terug naar het klooster, het gaat niet meer! De volgende ochtend werd het me duidelijk, ik hield het andere huis tegen uit angst en op het moment dat ik alles losliet en vooral de financieen, kwam s’avonds een huis via internet op ons pad! Dezelfde week zijn we gaan kijken, zo mooi, hoe de energie van de overige gezinsleden begonnen te stromen. Eenmaal in de auto, sloeg de angst toe, wat heb ik gedaan met mijn grote mond, hoe moet dit verder, moeten we werkelijk op de betonnen vloer leven. Tegelijkertijd kwam er een mailtje binnen: Gefeliciteerd, heb het gelezen op Twitter, we helpen je! s”Avonds hadden we de financieen geregeld, de nodige mails verstuurd en het was nu wachten op de sleutel. We hebben van vele steun, medewerking op wat voor gebied dan ook mogen ontvangen. Er werd gezorgd dat ik zo snel mogelijk in het nieuwe kon slapen, 2 dagen na de sleutel, stonden de bedden er al, alles was aangesloten, de keuken was ingericht! Op de dag dat we definitief elders sliepen, werd de auto omgeruild, energetisch werd alles afgerond. Het oude huis was veel werk, een huis waar zoveel was gebeurd, waar ik zoveel ziek was geweest, moest zonder voorbereiding binnen 2 wkn. opgeleverd worden. Het werd me ook teveel bij de inspectie, tranen van moeheid, emotie’s en onmacht kwamen los, ook hier werden we geholpen, het huis is schoon opgeleverd. Ik kroop letterlijk door het huis, om mijn belofte na te komen. En ook het allerlaatste, alles wat voor de kringloop stond hebben we zelf, na weigering, de verantwoordelijkheid genomen om weg te brengen. Energetisch hebben we heel veel losgelaten, weggedaan en achtergelaten. Als ik terugkijk, kan ik me zelfs niet meer herinneringen hoe het was, wat er allemaal gebeurd is. En nu staan we in het Nieuwe, de engeltjes hebben ons echt naar de juiste plek geleid, het voldoet aan al onze wensen, al hadden we dat toen niet eens in de gaten. Het voelt als thuis, het doet ook denken aan het huis wat we jaren geleden hebben verlaten, alleen ruimer, veel groen en warm! We zitten, we hebben elkaar en elke dag zijn we dankbaar voor wat we hebben mogen ontvangen, gezonde lucht, gezonde omgeving en voor de rest, alles komt, dan geen geschilderde muren, geen schutting en andere onbelangrijke zaken. We hebben de kans aangepakt, omdat Leven het belangrijkste is! Ik heb geweldig veel energie ontvangen via Twitter, elke avond bracht mijn partner mij met pc naar oude huis, al wou ik niet vanwege de vermoeidheid. En toch, het deed me goed, de positieve, liefdevolle energie hielden me op de been. Ik heb het niet alleen gedaan, we hebben het met velen gedaan. Mijn Geloof is beantwoord!!
Geniet, wees dankbaar, vooral de kleine dingen zijn zo waardevol! Lieve groet, Jacky Mei 2011Vel geen oordeel over zaken waarvan je alleen de echo of de schaduw kent. Hallo allemaal, Ik heb een huis gezien met een bestemming, kijk ik ernaar met mijn verstand en de middelen waarover ik nu beschik, is het een onmogelijke droom. Voel ik vanbinnen, weet ik dit is waarvoor IK hier ben gekomen! Het leven geeft je lessen ben je bereid te leren, ben je bereid om verder te kijken dan wat is? Ik had geen keus meer, 3 keer is scheepsrecht zeggen ze wel eens. Juist, want voor mij is dit keer de limit. Hoe kon het zijn dat ik elke keer deze situatie’s naar me toe trok. Ik hoor mezelf nog uitroepen een half geleden: ik heb het gered, vanaf nu Leven!!! Nou, en het Leven diende zich aan, opnieuw een beerput en wel heel dicht naast mijn huis en opnieuw een steeds groter wespennest waar ik me liever niet aan wil verwonden. Maar dit keer ontvang ik hulp, begeleiding en verbondenheid. Waar ik in mijn hart naar verlangde en ook innerlijk wist, het bestaat, het is er… ik ga door, keer op keer door totdat ik daar ben wat mijn hart mij verteld. Misschien ben ik altijd een buitenbeentje geweest, als ik meehuppelde was er altijd een gevoel van wantrouwen, het klopt niet en altijd nam ik dat wat goed voor mij voelde mee als ik de weg weer vervolgde…. Beerput vertelt ook iets over JeZelf, wat laat je verborgen, wat probeer je nog steeds terug te duwen. Een goede vriend, wie me echt begrijpt gaf me de aanwijzing en ja, opnieuw had hij het juist. Ik verborg mezelf, mijn talenten, mijn ervaringen en het gemis met delen naar buiten toe uit angst. Wie ben ik, iemand met een verleden, geen diploma’s en een extreme gevoeligheid. Zo iemand heeft geen toekomst in deze maatschappij waar alles op gericht op vaststaande regels en onderzoekingen en kennis. Kennis houd op en vooral als het leed gebeurd, dan geeft ineens niemand meer thuis. Ik heb de stappen gezet naar buiten, al wat mijn hart wil is dat de deuren openstaan voor diegene die vastlopen en hun eigen verantwoordelijkheid nemen, Niet afhankelijk zijn van een ander, maar hun eigen leider zijn. Ik heb leren investeren in mijn gezondheid en daar pluk ik nu de vruchten van, ik ervaar dat het hulpmiddelen zijn en hoe lichter wij worden, hoe sterker onze kracht wordt. Velen hebben moeite met daadwerkelijk investeren in zichzelf, liever een vakantie of een mooie auto dan een gezond lichaam en geest. Ze zijn blind voor wat er wat werkelijk gespiegeld worden, langzamerhand worden we letterlijk en figuurlijk vergiftigd… door voeding, lucht, water maar ook door de vele regels en media. Het valt me op dat velen erover praten, maar zoals bij alles, men zal het eerst bij zichzelf moeten zoeken, dat is de stap voor een betere en gezonde Aarde! Twitter @BorculoBeerput is het verhaal van ons allemaal, we hebben allen een stem, laat deze spreken. Groeten, Jacky April 2011Je moet in het dagelijks leven de eeuwigheid verwerkelijken. KrishnamurtiHallo allemaal, Na 3 dagen in een klooster ben ik weer opgeladen. Voor die tijd was ik een verdorde bloem, aan mijn hele buitenkant was te zien wat de vervuiling teweeg brengt, mijn lichaam was verzwakt, mijn geest bleef helder. De avond dat ik kwam, was ik zo dankbaar, ik mocht ergens naar binnen, er stond een deur voor me open. De hele dag was ik onderweg geweest, o.a ook in het ziekenhuis. Ik had eigenlijk al spijt van de gemaakte afspraak, wat moest ik daar eigenlijk. Ik vulde het allemaal al in. Het gesprek veranderde, allereerst, zo’n depot naast het huis gaf klachten en ten tweede na ruim 12 jaar ga ik alsnog door de scan, ondanks mijn angst. De neuroloog zei, dan heb je tenminste een ja of een nee, en ze heeft gelijk. Dat is toch het antwoord wat ik wil weten. De 1de dag in het klooster stond ik al op dat ik beter kon ademen, mijn gezicht vertoonde exceem en mijn neus en ogen begonnen te lopen, een reiningsproces kwam op gang. Ik ging wandelen, zonder dat ik het wist had ik een uur gelopen gedachtenloos, alleen maar lopen en van de natuur genieten. S’Middags kwam de emotie, ik voelde me zo alleen, zo eenzaam tussen al die mensen en toch voelde hoe ik bij mezelf bleef, het leek of het niet binnen kwam. Bij een mis ben ik weggelopen, de woorden kwamen zo duidelijk binnen, het staat allemaal geschreven, lezen we het niet, horen we het niet…. ? Wat deed dat een pijn, het was mijn pijn. Die avond sprak een jong iemand mij aan, we kwamen in gesprek en hij zei in een keer, dit is zo bijzonder, jij begrijpt mij en je verteld het zo duidelijk er was geen afstand meer. Het was een mooi gesprek met ook de humor van hoe wij alles zo moeilijk en ingewikkeld maakten. De 2de dag voelde ik me heel goed, ik kon ademen, mijn huid was gezond, mijn keel weer normaal en zoveel vertrouwen, vertrouwen dat ondanks ik alleen ben, er wel iemand moest zijn dat ik deze weg kon bewandelen. De jongen en ik hebben nog een mooie afscheidswandeling gemaakt. Het mooiste compliment wat ik kreeg en wat me is gebleven is: jij verteld niet veel, maar als je iets zegt, spreek je de waarheid en raakt de ander en daar zijn velen bang voor. Maar je vertelt het zo mooi en ook onverwachts. De laatste dienst ging ik in gedachten naar overvloed: overvloed betekent voor mij, gezondheid, vreugde in jezelf, de liefde zien in mezelf en de ander. Ik hoef geen overdreven welvaart, maar als mijn hart open blijft staan voor mezelf en de ander, dan mag ik ontvangen en ontvang ik wat goed is voor mij op het juiste moment. En juist dat is zo belangrijk, we trekken het negatieve keer op keer naar ons toe en blijven ontevreden en gekwetst achter, het is een emotie die we zelf tegenhouden. Ik keek terug naar huis, en dat was heel vreemd, het was leeg, ik wou niet meer terug, mijn gezondheid, mijn gezin in volle kracht is mij veel belangrijker dan te blijven vechten tegenover mensen die uit angst zwijgen en dat vond ik misschien wel het ergste, mij negeren omdat ik naar buiten ben getreden met een waarheid. Ik ben thuis en mijn huid en keel reageren weer op de lucht, maar ik ben vrolijk en dankbaar en voel vertrouwen dat iets op mijn pad komt. Lange tijd heb ik gedacht dat ik verkeerd zag: ik bleef het goede in ieder zien, ondanks gekwetstheid, eenzaamheid, ieder heeft een prachtige kwaliteit in zich om een bijdrage te leveren. Ik heb dit geaccepteerd van mezelf en blijf dit doen, het is mijn kracht, mijn talent en mijn liefde voor Al het leven. Ik ben een gewoon persoon, ik ben niets meer of minder dan een ander, noem mezelf niet spiritueel. Wat ik wel altijd heb gedaan is aan mezelf blijven werken, investeren in mezelf en mijn gezin wat goed is voor onze gezondheid en geest. Ik weet ook niet alles, en dat wat ik zelf niet heb doorleefd zal ik zeker niet doorgeven aan een ander, immers ik zou het niet herkennen bij de ander. Zo simpel is het! En mijn dank is groot aan diegene die op mijn pad kwamen, nieuwe leermeesters, waaronder wel een hele bijzondere! Warme groet! Jacky Maart 2011'Een ieder begrijpt slechts datgene wat hij in zichzelf terugvindt'. Hallo allemaal, Onrustige tijd… een paar maanden geleden sprak ik de woorden: het lijkt wel een derdewereld oorlog onder de mensen, niets vermoedend van het gebeuren in Japan. Alles is een spiegel en de natuur is een hele grote spiegel. Ook ik wordt enorm getriggerd en werd steeds wakkerder, durfde ik naar mezelf te kijken of bleef ik in het oude. Er kwamen aanwijzingen op mijn pad, ik sprak met mensen, ik voelde me ondanks de eenzaamheid toch geleid. Zelfs het moment dat een oude les weer op mijn pad kwam, angst, slachtoffer… ik wist dat ik ergens door moest gaan en zag de spiegel, maar wie begreep mij? Het klopt allemaal niet, de onmacht dat mensen zwijgen, de onmacht om de angst en de hebzucht te voelen, zelf heb ik dat ook gedaan. En nu wordt me duidelijk, ik mag opkomen voor mezelf, zonder de ander te veroordelen of de bagage vaneen ander op mijn schouders te nemen. Ik mag mezelf accepteren en respecteren voor mijn eigen talenten zonder de ander te verliezen, maar de ander in zijn waarde te laten en het goede in de ander te zien en aan zichzelf te laten zien, ongeacht waar hij staat op zijn pad. Alleen door een voorbeeld te zijn, je eigen kwetsbaarheden te voelen komt er ruimte, zonder invulling. Er bestaat geen zekerheid, kijk naar Japan, de ene dag leven de mensen zoals elke dag en de andere dag vaagt alles weg en hebben ze alleen zichzelf en de medemens. Licht en Liefde stuur ik naar hen die met de rug naar de muur staan, respect voor hen die ons het lijden laten zien en voelen om ons wakker te maken en te handelen vanuit ons hart… maar ook, heel goed bij mezelf te leren blijven en te werken aan mezelf. Zoals nu, een paar dagen ertussen uit, stilte en rust in een klooster, zonder impulsen van buitenaf. Wel leuk dat ik een stukje Twitter meeneem, de boeken, een cd, alles wat bijdraagt aan mijn proces en wat ik op deze mooie weg heb mogen vinden. Mijn schaduw is dat ik de weg vaak ik alleen heb bewandeld, al vanaf mijn vroege jeugd… het Licht mag schijnen, want we zijn nimmer alleen, al leven of groeien we op alleen, we hebben onszelf altijd bij ons en dat laat ons niet alleen! Dank allemaal! Jacky LinksEr zijn weer nieuwe interessante links op de linkpagina! Toeval??geen toeval ! Juiste moment...Het
is altijd
het juiste moment om de juiste dingen te doen. Hallo allemaal, Het is geen gemakkelijke maand voor mij geweest, een maand met veel loslaten, gepaard met veel pijn. Keer op keer dieper indalen naar mezelf, wie ik ben, mijn gevoel, emoties. Net een grote stortvloed die naar buiten kwam. Je kan het vergelijken met het weer, het heftige noodweer, dat met vlagen een ravage aanbracht in Nederland. Ik werd me bewust van mijn eigen pijn, mijn verdriet. Het was net of ik terugkeek op een periode dat ik maar staande bleef om mijn gezin te behouden, zich veilig te kunnen voelen en dat we op weg waren naar betere tijden. Niets is minder waar, ik moest aanwezig zijn met mijn eigen gevoel. De diepste pijn die naar buiten kwam was dat ik ooit hulp zocht om mijn dochter te zien opgroeien, een pijn die je niet kunt verwoorden, ook het feit dat ik mijn huis heb moeten verlaten alles doordat een ik een therapeute vertrouwde en die alles alleen heeft misbruikt in haar eigen voordeel. Maar het wordt me steeds duidelijker dat ik enorm ben gegroeid doordat ik het proces aanging. Tot vandaag, ik werd enorm getriggerd door mensen en ik voelde me gevangen, ik weet wat ik kan, wat ik wil en wat ik heb opgebouwd en ik sta weer op het punt om me alles te laten afpakken. Ik ben tot inzicht gekomen dat ik mensen bleef beschermen ten koste van mezelf. Cheiron, oude wond. Schorpioen en Zwarte maan, de onderste steen moet boven komen, doorgaan tot het uiterste. Ik was gericht op overleven, maar niet op mijn eigen kwetsbaarheid, dat gaf mijn lichaam ook aan, de pijnen waren enorm en niemand kon wat doen, alleen ik zelf. Loslaten van oude stukken, die ik lang geleden had
verdrukt,
ik mocht mezelf toch immers niet laten zien en ook ik mag toch zeer
zeker niet
mijn kwaliteiten en talenten benutten. Ik kende immers niet anders dan
dat de
ander er mee aan de haal ging. Mijn specialiteit ligt op het aarden, waar nu
zoveel vraag
naar is. Maar op een hele andere manier van werken, mensen moeten zelf
hun
verantwoordelijkheid opnemen. De vele oude technieken werken niet meer
optimaal
omdat de energie nu zo snel is, je kunt het vergelijken met internet,
razendsnel ontwikkeld en vernieuwd het zich, zo ook wij. Internet is een
grote
spiegel voor waar wij naar toe gaan, alle informatie zit al in ons, we
verbinden ons ook via internet. Het is de energie waar wij naar toe
werken.
Geen wonder dat het oude wegvalt en mensen steeds meer moeite hebben met
aarden. Ons dna is aan het veranderen, ons lichaam moet zich aanpassen,
wat
gepaard gaat met veel lichamelijke ongemakken. Het zonlicht wordt steeds
sterker en warmer, ook daar moet ons lichaam zich aanpassen. Omdat we
steeds
lichter worden, meer contact met onszelf. Voeding, water, lucht zijn
hierbij
heel belangrijk. Goede supplementen. We denken hier niet aan, vaak
wijzen we
het van de hand, omdat er weerstand op zit, het heeft te maken met
onszelf,
durven we werkelijk onszelf dat te geven wat goed is, door er zo naar te
handelen en te laten begeleiden gaan we al door blokkades heen. Bij aarden zijn dit belangrijke aspecten, het allerbelangrijkste vind ik vooral nu, water magneet/infrarood. Het laatste is onze natuurlijke bescherming, maar door vervuiling, slechte voeding etc. ontbreekt het en dat is ook de reden dat we slecht geaard zijn. Van boven staan we wijd open, maar in het hier en nu ontbreekt bij vele. Het gevaar zit ook in de oude technieken dat men nog meer gaat zweven. Bijv. met dit extreme weer is het belangrijk goed water te drinken, zodat het lichaam zich kan voeden. Pi is een nagebootst mineraal wat in water behoort te zitten, door dit te drinken, voed het lichaam zich en scheid ook uit wat niet goed is. In slecht geventileerde ruimten, airco, mensen die gevoelig reageren herstellen zich en voelen zich fitter. En juist op dit stuk zit bij de blokkade, alles
moet ik zelf
ervaren anders kan ik het niet doorgeven. Maar veel mensen hebben hier
misbruik
van gemaakt en gaan tot op heden nog steeds door omdat ze veel geld
eraan
hebben verdient en ook mensen afhankelijk hebben gemaakt. Waar het dus
werkelijk om gaat is dat iets wat goed er een wespennest omheen is
gecreeerd.
Tot vandaag heb ik onbewust anderen willen beschermen. Mensen moeten nu
zelf
verantwoordelijkheid dragen en luisteren naar hun gevoel. Net zoals ik
heb
moeten ondervinden en de stappen heb moeten ondernemen en mijn lessen
heb
moeten leren, voordat ik ze mag doorgeven. ArchiefKijk ook eens bij de artikelen in het archief. Ook gemakkelijk te doorzoeken Gezonde voeding...Gezonde voeding, lucht en water. klik hier om dit te
lezen.. Begrijp wat je bent...Begrijp
wat je
bent. En zie in dat je exact bent Hallo allemaal, Onze dochter gaat over naar 4 havo. Ik ben trots op haar, vooral haar inzet om bij haar zelf te blijven. Jammer genoeg wordt meer naar cijfers gekeken, dan naar persoonlijke ontwikkeling. Ondanks pubergedrag neemt ze haar stappen in het leven, met pieken en dalen. Voor haar was het zeker geen gemakkelijk jaar, gezien het proces waar we met zijn allen door heen gingen. Gisteren vertelde ze zo bewust hoe het schoolsysteem niet eerlijk is, het klopt niet! Kinderen kunnen dingen doorzien, ze weten feilloos wat waarheid is of niet. Zelf voelde ik me machteloos, ik kan dit niet alleen, om iets te doorbreken moet je je verbinden met anderen, iedereen heeft een eigen talent en door je te verbinden wordt de puzzel compleet, we zijn allemaal een puzzelstukje van het geheel. Zelf ervaar ik nu dat het Universum je wel degelijk begeleid, het is een spel dat je speelt. Heb je de les geleerd, dient een andere zich aan, hoe sneller men erdoorheen gaat, hoe makkelijker het gaat. Je bent bewuster, je neemt je stappen, voel je weerstand, vlucht je niet meer!!! Je weet dat het een stuk van jezelf is, erdoorheen gaan en ruimte creeren! De weg is uitgestippeld, je doel wordt steeds duidelijker. Het ‘oude’valt letterlijk weg, en het ‘nieuwe’ omringt je. Je vraagt en je ontvangt, het dient zich aan omdat je er open voor staat… Lessen kunnen heftig zijn, zoals bij mij vorige week, ik werd enorm getriggerd door mensen op mijn eigen grenzen. Ik werd me bewust ervan, hoevaak ik de ander niet had geholpen en deze verder kon en ik aan de kant bleef staan. We weten maar al te goed dat we een ander willen helpen, maar dit keer had ik hem door, ik help een ander door naar zichzelf te kijken en zijn/haar weg te laten bewandelen. Ik leerde dat ik trots op mezelf mag zijn op wat ik had gedaan…bevrijding van Het Zelf, eindelijk zelferkenning voor wie ik ben, wat ik doe en waar ik naar toe ga, mijn doel!!!! Hoe heftig het proces ook begon, hoe veel weerstand, veroordeling, angst en eenzaamheid. Het einde gaat alsof het geschreven staat, onverwachte wendingen en alles gaat zonder inspanning de goede kant op; loslaten, mee -stromen, weten dat je geleid wordt! Nog een paar dagen en dan heeft mijn dochter vakantie, ik ervaar het als een definitieve afsluiting van iets en het ‘nieuwe’ dient zich aan. Ik heb definitief gekozen voor Aardse spiritualiteit i.p.v spirituele geaardheid!!! Groeten, Jacky ArchiefEr zijn wat artikelen van deze pagina verhuisd
naar het archief. Kies hierboven 'deze site doorzoeken' naar een paar
woorden die je je herinnert uit de tekst. Dit werkt erg handig! Kleine dingen, grote dingen..Als je met kinderen niet over kleine dingen praat, praten zij met jou niet over de grote. Jay McGraw Het schooljaar loopt ten einde, de laatste maanden viel mij hoe de kinderen op school nog werden overspoeld met extra veel huiswerk. Kinderen die zelf erom vroegen om hulp, werden genegeerd. Immers, ze zouden afstromen en daarmee is de kous af! Is het niet veel gezonder om een kind te motiveren, zowel thuis als op school? Ik spreek uit ervaring, ik heb zelf een gezellige dochter van 15. Ik heb mezelf beloofd dat zij nooit het leven zou krijgen als ik, ik luister naar haar, raakt me iets wat bij me binnenkomt, ga ik eerst naar mezelf kijken. Door dat te doen, klaart de lucht weer op en heeft ieder weer ruimte en kan zijn eigen stuk weer oppakken. Zowel mezelf, mijn dochter en partner zijn heel gevoelig Mijn dochter was dan ook een ernstige allergiebaby, elk jaar was een crime als het voorjaar begon. Overal zocht ik naar hulp en elke keer kwam ik weer terug bij af. Totdat ik met iets in aanraking kwam waar ze goed op reageerde, alleen zij moest zelf verantwoordelijkheid nemen om het te doen. Als ik terugkijk heeft de ‘oude’ manier mij handen vol met geld gekost en bracht ons niet verder. De ‘nieuwe’manier waarop veel weerstand zit bij mensen heeft ons veel oude patronen doen doorbreken. Ondanks de veroordelingen van de omgeving. Thuis hebben we een zoals men dat noemt ‘een wellness home’. Als je gevoelig bent zoals ik en mijn dochter reageer je sterk op alles om je heen. Ook ons werd geleerd; bescherm je, ga in een bol van licht staan en noem maar op. Het werkte niet optimaal, we werden er zweverig van. Het was veiliger om hierboven te zijn dan de realiteit van de aarde onder ogen te zien! De laatste maand viel me op hoe mijn dochter weer
vasthield,
hardnekkig exceem, later weer snuiten en proesten als ze thuis kwam.
Totdat ze
zei: de lokalen waren warm en smerig en ze baalde dat er geen goed water
was. 1
flesje is onvoldoende. In het verleden had ze moeite met het verbergen
van wat
zij deed of gebruikte of de opmerkingen die gemaakt werden. Gevoelige
mensen
zijn niet meer of minder dan de ander. Vaak denk ik, er zijn zoveel
gevoelige
mensen, maar ze zetten zichzelf in een harnas/ gevangenis, dan hoeven ze
niet
te voelen! Eigenlijk denk ik, dat gevoeligheid heel natuurlijk is, maar
door de
jaren heen, een etiketje heeft gekregen. Ook de scholen zijn nu onderhevig aan het systeem, het klopt niet meer. Kinderen hebben creativiteit nodig, persoonlijke ontwikkeling, water om helder te blijven, lucht om actief te zijn. i.p.v versuft en duf en inspiratieloos te worden. Simpele dingen waar zoveel weerstand op ligt… waarom? Misschien ben ik een vreemde, als het doodloopt, ga ik juist door. Ondanks alles wat op mijn pad komt. Kinderen zijn zo wijs, ze ‘luisteren’ en daar ga ik voor!!! In ieder geval, mijn dochter groeit op tot een
echte puber,
stapje voor stapje verkent ze het leven en toch…. Ik ben zo dankbaar als
ik zie
hoe water, lucht en een extra hulpmiddel voor haar een gewoonte is, niet
de
ander willen overtuigen, verantwoorden maar ‘gewoon’ is. We maken het
onszelf
vaak te ingewikkeld, i.p.v patronen te doorbreken, handelen, actie!!!
Maar
onthoud: een hulpmiddel is makkelijk maar kan maar al te vaak misbruikt
worden,
doordat men het buiten zichzelf legt. Je moet het altijd zelf doen!!! Groeten, Jacky Alles wat je in je leven...Alles wat je in je leven wilt realiseren, begint met een besluit. Annemarie Postma Hallo allemaal, Een bewogen maand, maar ook een bewogen week heb ik gemerkt en bij mezelf en bij anderen. We worden steeds meer geconfronteerd met de ‘onwaarheid’, we gaan het steeds duidelijker zien, maar voelen ons vreemd bij de massa; wat zullen die wel niet zeggen, mag ik dit wel? We zakken steeds dieper naar beneden, mensen ervaren boosheid; reageer nooit uit de emotie boosheid, daarmee trek je gelijksoortige situaties naar je toe. Draai het om… boosheid wordt dan gericht, waarheid naar buiten toe en de ander kan je niet meer raken! Emoties, lichaam worden nu heel belangrijk, leer er naar te luisteren en te handelen. Het komt nu steeds meer in de publiciteit, lees en herken en handel. Durf je te verbinden met diegene die goed voor jou voelen om op de ‘nieuwe’manier door te gaan. Voor mij persoonlijk was het een week om de waarheid gericht uit te spreken, zonder oordelen of achter iemands rug om. Het voelde als een bevrijding! Maar zoals bij alles wat je onderneemt wordt je altijd nog getest of je er werkelijk voor kiest. Twitter is voor de 2de keer bijna gehackt. ‘Apart’ zei iemand: nou nee, het zijn de triggers, durf je te vertrouwen of stop je? Mij werd duidelijk dat afgelopen jaar bij meerdere malen vreemde dingen zijn gebeurd met mijn internet, waaronder 2 keer Twitter. Allemaal bij situaties dat ik naar buiten trad. Dit keer werd ik gewaarschuwd en hebben we gelijk gehandeld. Ook hier, wat de ander ermee doet is van hen… en Twitters ‘luisteren’naar zichzelf, mooi voorbeeld van verbondenheid, nieuwe energie en toch onafhankelijk zijn! Allemaal bedankt voor jullie vertrouwen, inspiratie en motivatie!!! “Grenzen vervagen”, maar leer jezelf te begrenzen zodat je niet jezelf verliest in de massa! Groeten, Jacky 13/6/2010Geld...Geld is een energie, die steeds duidelijker voelbaar is in deze tijd. Mensen worden er steeds meer op gewezen dat ze het binnen in zichzelf moeten zoeken. We komen uit een tijd dat het allemaal heel gemakkelijk ging, we zochten het ook buiten onszelf. Nieuwe auto, huizen, vakantie´s het was voor de meeste mensen heel gewoon. Waren ze zich bewust van zichzelf, waren ze oprecht gelukkig in het leven? Hoeveel mensen investeerde niet in mooie verhalen voor een gezond leven, geestelijk, lichamelijk. Hoe velen investeerde niet in iets om er veel geld aan te verdienen. Nu lezen we dagelijks hoeveel onwaarheden er aan het licht komen, het was niets meer om het buiten onszelf te zoeken. Meer... Freek HagoortZout
Hoe belangrijk is zout? Wanneer er een tekort aan zout in het eten bestaat en veel water wordt gedronken, krijgt het lichaam een zouttekort. De grotere hoeveelheid urine spoelt de reserves aan mineralen weg, met zout voorop. Zout, en met name ongeraffineerd zeezout, bevat veel belangrijke stoffen die de mineralen in het bloed in evenwicht brengen, waaronder natrium. Een lichaam met een zouttekort bevindt zich eigenlijk in een staat van ernstige droogte. Wanneer echter alleen water in grote hoeveelheden wordt gedronken, zullen met name de hersencellen oververzadigd raken en onherstelbaar beschadigen, met een mogelijke dood als gevolg. Zout vergroot de hoeveelheid water dat in het bloed en het serum wordt vastgehouden. Het water wordt vanuit deze ‘oceaan van water’gefilterd en in de belangrijke cellen geïnjecteerd, waarmee het effect van droogte in de cel teniet wordt gedaan. Mensen met astma en allergieeen moeten begrijpen dat hun lichaam zo is ontworpen dat bij een tekort aan water en voortdurende uitdroging hun luchtwegen dichtgaan om te voorkomen dat er water via de uitademingslucht verdampt. Dit is een machanisme in hun lichaam voor het beheer van droogte. Dit openbaart zich voor elk ander signaal van uitdroging. Zout is een doelmatige, natuurlijke histamine die via de zoutgevoelige zenuwen in de tong, direct op de hersenen inwerkt en daardoor het ademen makkelijker en effectiever maakt. Histamine is een belangrijke neurotransmitter die de verdeling en de opname van water in het lichaam regelt. Het rantsoeneert ook het water tijdens droogte, vandaar dat bij astma de bronchiolen afsluit. Mensen met astma zouden minstens 10 glazen water van 250 ml per dag moeten drinken. Ook moeten ze een halve theelepel zout nemen voor iedere tien glazen water, elke dag. Dat is ong. een kwart theelepel zout per liter water. Zout zou aan het eten toegevoegd moeten worden. Dr. F. Batmanghelidj is dan ook van mening dat een zoutarm dieet in belangrijke mate bijdraagt aan het begin van astma. D.w.z , astma die door uitdroging en een zouttekort wordt veroorzaakt! (uit: ABC van Astma, Lupus en Allergieeen. Dr. F. Batmanghelidj) 26/4/2010 Water...Het ziektezorgsysteem overleeft en bloeit wanneer mensen continue ziek zijn. Water, het goedkoopste medicijn! Een droge mond is geen betrouwbare indicatie van uitdroging, Het lichaam geeft een tekort aan door het produceren van pijn. In werkelijkheid produceert uitdroging pijn en veel aandoeningen, zoals bijv. astma, hoge bloeddruk, diabetis en spierziekten.Water is de belangrijkste bron van leven, jammer is dat wij niet voldoende weten over de gezondheidsrisico´s die ons lichaam loopt. Uitdroging veroorzaakt uiteindelijk het verlies van sommige functie´s en creeert schade. De verschillende signalen of symptonen die tijdens ernstige en langdurige uitdroging gecreeert worden, worden door veel artsen gezien als verschillende aandoeningen met onbekende oorzaak. Het is echter alleen een signaal voor een tekort aan water. Het resultaat is dat het wordt behandeld met medicijnen i.p.v water. Het resultaat: farmaceutische bedrijven worden rijk, patiënten worden niet genezen en artsen staan machteloos tegenover vaak terugkerende ziekteverschijnselen. Meer.. 20/4/2010
HoroscopenAlles over horoscopen. Horoscooptekening van de planeetstanden op je geboortedag maken, tarotkaarten leggen, per dag een tarotkaart trekken, dag/week/jaarhoroscoop, geboortegetal en naamgetal bepalen.Goethe:Wensen zijn voorgevoelens van
hetgeen je in staat bent daadwerkelijk te realiseren. GoetheHallo allemaal, We hebben elk moment de keuze welke gedachte wij in ons hoofd laten. Afgelopen maand zijn er bij vele hefige situatie´s, we ervaren dat als tegenslag of als koerscorrectie of soms zelfs een hele nieuwe weg inslaan. Het is belangrijk om er gewoon naar te kijken als een mogelijkheid om een andere richting op te gaan! Er bestaat geen goed of fout, als je zo begint te denken, blokkeer je jezelf. Volg je hart, je intuitie. Je zal gaan merken dat er steeds meer op je pad komt wat goed voor jou is om vooruit te komen en steeds dichter bij jouw doel komt. Er zijn dagen dat men ongekende gevoelens ervaart zonder redenen, voel en laat los! Daarna breekt de zon door en ervaart men meer energie en zelfvertrouwen. meer... 3/4/2010 Omwegen...Soms maken de omwegen het een stuk aangenamer je uiteindelijke doel te bereiken. Karen Fried Hallo allemaal, Januari was voor vele een heftige maand, waarheid, verwarring en vernieuwing zijn de trefwoorden! Lichamelijke ongemakken waren een teken van diepe, diepe zuivering! De aarde blijft bedekt met sneeuw, voor ons langdurig en toch als we ernaar kijken zien we dat erop gewezen meer in ons eigen huis te blijven, eigen huis staat ook voor onszelf. Hoe vaak zoeken we geen uitvluchten om niet geconfronteerd te worden met onszelf. We zoeken het overal, alleen nu merken we dat er vaak muren worden opgeworpen en juist dat is het teken dat we erdoor heen mogen op een geheel andere manier, dwars van oude patronen en regels! Veel verwarring, veroordeling, maar ook dat het goede naar ons toekomt en dat we het ook zien!!! Handelen vanuit ons hart, eerlijk, waarheid, kracht en verbinden. De laatste dagen wordt ik wakker met het liedje `een tuintje in mijn hart`, het herinnert mij aan een healing dat ik mijn dochter in licht zag alleen het werd verstoord door een tuin. Nu begrijp ik de boodschap: we zijn licht van binnen en we hebben allemaal een tuintje in ons hart met de prachtigste kleuren en geuren, talenten, waarheden om door te geven. Vertrouw op je intuitie en niet vanuit je ego, het zal steeds sterker en makkelijker gaan. We zullen steeds meer ‘ontvangen’. meer... 11/2/10 Kies links in het menu voor verschillende onderwerpen.Nieuw: Een nieuwe epidemie op komst. De Jaarhoroscoop2010, een Update Mexicaanse Griep en er is een nieuwe Powerpoint Presentatie, uitgebreide nieuwe informatie over celzouten en ook over Bach Bloesemremedies. Maak hier nu ook je horoscooptekening online.  Jacky BruinsE-mail: jackybruins@gmail.com |
Hoofdpagina
|